FASNACHT 2016

ZEEDEL

E Hampfle Zeedel

Hier finden Sie eine Auswahl der Cliquenzeedel, die der Redaktion 2016 am besten gefallen hatten.

Falls Sie Mühe haben, das Baseldeutsche zu lesen, können Sie sich die Zeedel auch anhören. Die Audios und die entsprechenden Zeedel wurden in drei Kapitel aufgeteilt:

TEIL 1

Der Stamm der Rhyschnooge klagt über zu viel Druck bei der Arbeit: ‹Augering, also bin i›:

Men isch im ‹Räbhuus› am Verzelle,

I sag nit, welli, sag nit, welle,

Doch zuegstimmt hänn im Fall die maischte:

I halt s kuum uus! – Was hitt muesch laischte,

Das bringt aim doch, wie wämmer saage?

Wenn nit in s Grab, denn uff dr Schraage,

Me het z vyyl z due, het nie bitz Rue –

Au d Schnuure deerf me nit uffdue!

Dr Luggi isch e ‹Business Guy›!

Nikkei, Dow, DAX, SMI,

Die Zaale sinn s, d Kursgewinn, d Rendite,

Wo alles iim im Job bedytte.

Mänggmool, uus Schiss, es kääm dr Bäär,

Fyylt er sich uusbrennt, hool und läär.

Er git s nit zue, wär no so froo,

Sy Seel kennt er mool bambele loo.

Dr Doggter Max isch Assistänt;

Dämm fääle glatt e Dotzed Händ,

Acht Päärli Augen und zää Fiess

Fir alles, won er mache miess’.

So kan er nur bym beschte Wille

à discretion verschryybe Pille;

S wurd, hofft er, kai Patiänt lut steene –

Sym Hobby mues er au no freene!

Au s härzig Mimi schafft im Spittel.

S isch kääsblaich wie dr Spittel-Kittel.

S Mimi mänätscht by gringschtem Loon

Ass Granggeschweschter sy Station.

S gaschiert mit Make-up d Augering,

S lächlet voll Zwyyfel, eb s äs au bring...

Drnääbe pfläägt s, so mache s vyyl,

Me mues es schyynts, s Facebook-Profil.


Der Stamm der Verschnuufer ärgert sich, dass niemand mehr freiwillig helfen will: ‹Was, ich?›:

«Was, ich?» muess ich Di sofort frooge

falls Du daatsächlig sottisch wooge

my dieffe Friide z derangiere

zum fir e Job mi z motiviere.

Mit däm duesch nämmlig sugeriere

ich dät my Zyt nid optimiere

und haig drum sicher no Resärve,

won ich zum Fänschter us kenn wärfe.

Drbyy han ich doch ändloos z due

und bruuch drzue my Porzioon Rue

zum d Work-Life-Balance kontrolliere –

ich wott doch kai Infarggt riskiere!

Eso spontan han ich – dasch schaad –

kai Hammer-Ussreed grad baraad.

Das ich nid ka, das lychtet yy,

nur fallt der Grund mir grad nid yy.

Ich muess no an e Grichtsverhandlig,

an d Demo gege d Stadtverschandlig,

ich muess no Iiberstunde schiebe

und denn im Fitness Gwicht verbiege.

Me glaubt zwoor nid, ich haig das neetig,

doch ich muess sofort in d Kosmetik,

ich muess no an e Lyychemool,

in d Klinik wägem Alkohool.

Im Ärnscht kasch jo die Froog nid stelle,

eb mir äggscht ebbis hälfe welle.

S stoot s Welle gwiss nie zur Debatte

das Dängge han ich uf der Latte.

Ich loss Di wirgglig ungärn hängge,

Du darfsch nyt Beeses vo mir dängge,

es tuet mir in der Seel z tiefscht wee

wenn ich bi Dir d Enttyschig gsee.

De muesch halt dä und sälle frooge,

vilicht au die emool go blooge,

wo sunscht per se duesch ignoriere,

well die Di immer abserviere.

Der Zeedel des Rätz-Stamms vermittelt die Stimmung, die viele Baslerinnen und Basler fühlen dürften, hier der ganze Zeedel: Quo vadis – wie soll das no wyter goo?

Z Basel an mym Ryy,

mecht me doo no syy?

Isch der Himmel no so blau,

s isch diggi Luft und nyt me lau,

die haili Wält isch längscht verbyy,

s isch nimm so scheen bi uns am Ryy.

D Scheenschwätzer sinn nit dääre Mainig.

S isch nit so schlimm, sy sinn sich ainig.

S macht s Laadestärbe die nit muff:

«Lääde geen zue und wider uff.»

Wo kaufsch denn in der Stadt jetzt Schue,

d Schuelääde sinn fascht alli zue?

Die letschte Lääde, die hänn laider

vo Modekettene nur no Glaider.

Fir uns Ignoranten isch s banaal.

Uns isch daas doch sch... egaal!

Mer bschtellen alles, s isch morn doo,

billigscht im Netz bim Spaarlandoo.

Und iberhaupt, was goot s uns aa,

wenn e Gschäft nit iberlääbe kaa,

dicht macht und den Aagstellte kindet,

und s Personal kai Job me findet?

Zem Yykaufe faarsch, s isch mega gail,

scho lang mit em 8er-Drämmli nach Weil.

Was kimmeret s uns, schlyfft me s alt Wartegg,

git s Schnällfräss-Imbiss statt e Begg,

geen immer mee Baizen und Clubs ewägg,

schmaisst uff e Boode e Jeede sy Drägg,

hett s Lyt, wo sich d Mieti nimm laischte kenne,

vergääbe fir e Woonig ummerenne?

Was dien mer uns als Kulturstadt brischte!

Das isch doch numme fir d Tourischte.

Bi der Skulpturehalle will me spaare,

s Theaterbudget uff null aabefaare,

der Dialäggt isch Wurscht, macht ys nit ryych,

s isch nit so schlimm, s isch uns doch glyych!

Z Basel an mym Ryy,

joo, deert mecht y syy.

Die Noschtalgie hilft ys nit wyter,

s stoot um s Zämmelääbe schyter.

D Fassade von ere haile Wält

hett Riss bykoo, s goot nur um s Gäld,

um Status, s aige Renommée,

der Aigenutz und sunscht nyt mee.

es draait sich alles nur um s Yych,

s isch alles andere Wurscht und glyych.

Iir Scheenschwätzer und Optimischte,

lueget doch iber d Bluemekischte:

Es herrscht e Gaischt vo Ignoranz,

und scho aansch der Dootedanz,

der Butz blatzt ab und undedraa

seesch de Gnoche scho vom Gnochemaa.

Basler dängget äntlig noo:

Wie soll das no wyter goo?


Der Stamm der J.B.-Santihans befürchtet: ‹Die bruun Suppe brodlet wiider›:

Ainzelni Länder verschäärfe d Kontrolle

und speziell schlaui Kopf meinte sii solle,

wiider Muure baue und d Gweer duurelaade,

die fremde Lyt die wurde nur schaade.

D Merkel will hälfe doch me macht s ihre schwäär,

d Schwyz merggt au ‹bi uns steen Barragge läär›.

Drumm nimmt me Flichtling und macht Kontingänt,

jeede Kanton bykunnt e Hampfle Prozänt.

Vyyl finde das richtig und biete au Hilf,

nur e baar wenig steen dotal im Schilf,

in iirne vier Wänd oder am Stammdisch im Oggse,

erglääre si sich und dien sich uuskotze.

Fremdi Lyt uss fremde Länder,

rede komisch und hän anderi Gwänder.

Sii basse sich nid aa und blyyben elai,

leere kai Dytsch und sind numme dehai.

E jeede wird in ai Dopf gschmisse,

d Flamme looderet und das isch bschisse.

Denn in däm Dopf wird e Sippli beraitet,

wo uns in Zuekunft no ganz äng beglaitet.

E Suppe voll Hass und Intoleranz,

bruun in dr Farb und ooni Glanz.

Si schmeggt zimmlig bitter

und im Hals duet sy brenne

die bruuni Suppe kasch nid aifach so schlemme.

Drum hälfe mer de Schwache

und schryybe positiv Gschicht,

de Pegida-Demonstrante lache mer ins Gsicht.

Denn am Änd sitzen alli am ene grosse Disch,

und fraie sich, dass s ainzig bruune

e Määlsuppen isch.


D Aigebreedler entschuldigen sich: ‹Exgyysi - mir verexgysieren uns fir alles und jeedes›:

Exgyysi, dass miir Zeedel gänn,

au wenn Sii das villicht nid wänn.

Exgyysi, dass miir do brobiere

uns’re Zug z legitimiere

Darf ych en aigeni Mainig haa?

Oder stört sich öbber draa?

Darf ych sage, d SVP

syyg schuld am schlächte Renommee

wo miir Schwyzer langsam gniesse,

oder muesch die Ussaag biesse?

Saisch nit lieber grad: «I’m sorry

für die frächi Froog vo vorry?»

Darf me die wo uns regiere

überhaupt no kritisiere?

Darf me denn als bildets Wääse

d Basler Zyttig alls no lääse?

Zellsch nit zue den Ussesyter

wenn de saisch: «Y rauch no wyter»?

Muesch nit au «Exgyysi» huuche,

wenn dy Auto no wotsch bruuche?

Darf me das? Und darf me säll?

Aigendlig darfsch nyt me, gäll?


Der Stamm der CCB findet: ‹Glööner sinn schööner›:

S isch nit schwäär, e Glööner z syy

folgsch nur im Trend, scho bisch derbyy,

bisch sälte zfriide und foosch aa

wäg jeedem Mischt e Dummi z haa.

So glöönsch di duur dr Alldaag duure,

schwingsch drbyy e blöödi Schnuure

nöörgelisch und kommentiersch,

beklagsch di, motzisch, reklamiersch.

Dr Werni und sy Flamme s Cläärli,

sin sit 17 Joor e Päärli,

dangg ihrer finanzielle Laag,

göön si in d Beiz, fascht jeede Daag.

«Die Subbe könnti wermer syy,

und Frölein, do ghöört Schnittlauch dryy,

dä Frass, dä friss ych sicher nit,

nämme Si dr Däller mit.»

D Maja woont im Mesonett,

wo sii am Rhybord gfunde het,

als Dochter vomne Millionäär,

fallt iire s Zaale nit seer schwäär.

«Dä Lärm, das Gnalle, s isch e Qual –

grad ych, wo soo vyl Mieti zaal –

muess jeedi Nacht s Tattoo ertraage,

jetzt isch gnue – y wird go glaage!»

Dr glai Abeeku wurd sich freue,

wenn er nümm miesst Eschtli käue

und e Subbe könnti haa,

au kalt und ooni Schnittlauch draa.

Die syyrisch Ayla, 5 Joor alt,

frogt s Mami, wyysoo s dusse gknallt.

S Mami hüült am Kuchidisch,

well s waiss dass duss kei Iebig isch!


Die Alte Glaibasler über die Situation auf der Welt: ‹100 Joor Somme – Nyt druss gleert›:

Eb im Irak, Iran oder Mali,

Eb in Jemen, Niger und au Bali,

Eb im noochen oder färnen Oschte,

s dien alli Waffe boschte wo vyyl koschte.

Dr Grieg als Grieg, dä het sy Wärt

Und isch im Grund en aigne Märt.

Will vyyl am Dood dien profitiere,

Duet die Maschinerie rentiere.

Eb Frind, eb Find, die allermaischte,

kenne sich dr Friide gar nit laischte.

Fir d Arbetsblätz und d Induschtrie

Bruuchts die Griegsmaschinerie.

Friide wänn nur Idealischte,

Wo in dr Kischte e trischt Lääbe frischte.

Doch s Establishmänt rybt permanänt

Bis zum bittren Änd sich d Händ,

Losst dr Champagner fliesse, duet s begriesse,

Wenn Fanatiker beschliesse z schiesse.

Me goht in hundert Länder uff sich los,

Kämpft rigoros um jeedi Stroos,

Knallt dr Find ab uss em Hinterhalt,

Macht nit Halt vor roher Gwalt.

Dr Mensch als Mensch, mir kennte wette,

Isch so nit vor sich sälber z rette.

Quo vadis homo sapiens?

Eb du d Vernunft tatsächlig kennsch?

TEIL 2

Der Stamm des Dupf-Clubs hat eine andere Art von Pegida gegründet, die‹Patriotischi Extreemfasnächtler Geeged Infiltrierig Dur Asyllandschäftler›:

Dr Männi stoot am Stroosserand

Wäädlet wild mit syner Hand

Uss voller Lunge schreyt är: Schand!

Es goot z Änd – my Oobeland!

An iim verbyy am Stainebärg

Lauft e Grubbe Gartezwärg

‹Ormalinger Lärm-Rabaucke›

Stoot bi aim uff syner Paugge.

Iir bleeden Affe, geend doch haim

Zrugg uff eyri Kirsibaim

Brielt dr Männi, root vor Wuet

Fuurt mit eych, Landschäftlerbruet!

Der Johann niggt: Es isch doch woor.

Es wird schlimmer, Joor fir Joor

Das Gsindel mues men als wie mee

An der Basler Fasnacht gsee.

Larve, Sujet, Routewaal

Em Rampass isch das grad egaal

Uff all daas sinn die nit erpicht

Moole Schminggi sich in s Gsicht.

Dien d Route krytz und queere

Wie wenn das kein wurd steere

Sy maine, dass es denn scho länggt

Wenn me Strau an Waage hänggt.

Au in der Baiz kasch bald nimm hogge

Ooni dass e soone Sogge

Im Rampass-Släng e Bangg vorsingt

Wo nach Buure-Pointe stinggt.

Wenn de frindlig und bestimmt

Saisch, wie me sich doo benimmt

Hesch Gligg, wenn sii nur driber lache

Und dir nit grad no aini bache.

– Vo iirem Kampf vo de Kultuure

sin baidi zimlig uf der Schnuure

Dr Johann sait em Männi Tschau

macht sich uff e Wääg zer Frau.

Dr Männi schulteret sy Drummle

Duet z friide Richtig Bahnhof bummle

Styggt dert ins Taxi yy, wie gwoont

Faart haim uff Ryynach, won är woont.


D Route-Bysser Waggis wundern sich:‹E jede Birger, e jede Spinner, hoggt in‹white› am Basler Dinner›:

D Bevelkerig vo Basel-Stadt

findet Wyss halt kaibe glatt.

Herr Schwarz, Herr Braun, Frau Rosa Root,

jeede het sy Mieh und Noot

im Glaiderkaschte umme z sueche

um in Wyss das Dinner z bsueche.

Wyssy Sogge, wyssy Schlappe,

und in Wyss e Dächlikappe.

Hemmli, Lyybli, Mini-Schip,

Unterhoose, BH, Slip,

Kittel, Hoose oder Glaid

Hauptsach isch, es isch in White.

Wyssbrot, Wyssmääl, wyssi Boone

Wyssi Schoggi vo Tobleroone,

Wysswurscht, Wysswyy oder Wyss-ky

Ganz egal, s muess aifach wyss syy.


Das Echo vom Gämsbärg über den Rekordwahn:

Vo Schanghai Süd bis Schangnau Nord

Jagt d Wält begnaggti Wältrekord

Gsuecht sinn hit die, wo – säll isch in –

Bim Unsinn wältwyt Spitze sinn

D Hauptsach: wyter, gschnäller, heecher

Oder no besser: als wie bleeder

Gail uff en Yydraag und ‹Award›

Im näggschte Buech vo de Rekord

Wär ka nit nur am gschnällschte blinzle

Pro Stund die maischte Värs au brinzle

Wär het die lengschte Zeecheneegel

Wär schafft im Suff dr heggschti Peegel

Wär ka am lengschte, ooni z schummle

‹die Alte› non-stop ruggwärts drummle?


Die Piggte haben festgestellt ‹Numme mit Baart bisch smart›:

Vor langer Zyt, wo unseri Aane

no gläbt hän vo Beeri und Liaane,

dr Broote zerscht hän miesse jaage –

derbyy risggiert hän Kopf und Graage:

Het me – statt gmietlig uff em Kanebee hogge,

vor em Oofe mit digge Sogge –

e Heeli ghaa, grad numme n us Stai,

und meistens au no blutti Bai.

Drum verstuunt s aim aigendlig nit,

dass dää Neandertaaler im Schnitt

vyyl mee Hoor ghaa het als miir,

am ganze Keerper – absolut wiir.

Das het sich gänderet mit de Joore:

Me het Glaider drait und dr Belz verloore.

Als Frau het men e Frisuur uff em Kopf

und drait vilicht emol e Zopf.

Und denn d Männer, je nach Moode,

hän d Hoor kuurz oder bis an Boode.

Dr ‹look› als Wikinger isch verwääge:

d Hoor verfilzt vom vyyle Rääge,

d Bäärt sinn struublig und au lang –

jeedem Find wiird angscht und bang.

Dr Reemer isch doo kultivierter:

d Logge sinn glegt, dr Baart rasiert er.

Au bi uns isch s hit esoo Bruuch:

Im Gsicht hesch nit e Baart wie n e Struuch,

wenn de seriees wotsch iiberekoo

und nit als Öko-Fundi doostoo.

Doch in letschter Zyt – de glaubsch es kuum –

git s allem aa e neie ‹boom›:

Männer mit Vollbaart und Pfiirzi – zem stuune,

mit ghyyslede Hemmli – s ich nit numme n e Luune.

E Huet oder Kappe, in dr greeschte Hitz,

hesch fascht Biduure, aber numme n e bitz.

Die hiete nit uff ere Alp oobe Kie,

no geen si go Holz hagge am Morge frie.

Die gseen numme soo uus –

verhebsch der e Schmunzle

und dänggsch, «was isch denn dass fir e Pfunzle?»

Der Stamm der BMG plädiert für einen schönen (frühen) Tod:

‹Morta Bella›:

Stärbe isch dr letschti Schrey

schnäll, diskret und sorgefrey

jedi Todesart kasch wähle

losch di dur dr Putin quäle

wottsch Curare, Zyankali

enthaupted wärde dur dr Ali

e Salve vom Pretorius

vom Tell e z diefe Epfelschuss

mim Bankghaimnis beärdigt wärde

verspiise vo Hyänehärde


e Flug mit dr Malaysia Air

verschosse mit em Trump sym Gwehr

undergoh wie d BDP

iberrollt dur d SVP

vom Roche Turm obenabe springe

im Chor vo dr Titanic singe

em Baschi Dürr sy Opfer sy

är dementiert das sicher gly

alles isch organisiert

dass bim Tod dir nyt bassiert

S git e Fescht ellai fir di

s haisst du sygsch e Tolle gsi

mien d Druurgescht au im Räge hogge

hesch du s im Sarg scheen warm und drogge

dr Morin kunnt, wenn d wottsch, go rede

das iberläbt jo au nit jede

dr DJ Bobo singt s Tedeum

de griegsch en aige Mausoleum

und fir e glaine Obolus

wirsch zem Hailige am Schluss

d Äsche kasch em Fümoir spände

dr Hieber darf d Gedärm verwände

s Gspart vererbsch ans Baselland

die verwände s mit Verstand

Au ans Umfäld dänggsch bim Sträbe

megligscht kurz am Läbe z kläbe

hilfsch dr Energy zer Wändi

kasch nimm strahle mit em Handy

s git fir uns meh AHV

und fir unsri Änkel au

Kurz, es lohnt sich friehner z stärbe

drum dien mir fir s Stärbe wärbe

Dangg Exit, Dignitas und Co

kasch hit stärbe, wenn d wottsch go

gfallt s dr nit, bisch stärbewillig

isch s dir z dyr, hättschs s lieber billig

soll dr Tod di nit z vyl koschte

denn flieg schnäll in Nochen Oschte

gang noh Syrie, wenn das goht

dert bisch in zwai, drey Däg au dot.


Die Alte Garde der Spezi und der AGB regen sich auf ‹Alles goot fremd›:

Zem Byschpyl main y, kennt me jo

in unsrer Stadt in d Lääde goo,

wenn me wott ebbis go kaufe.

Nai, me duet no Dytschland laufe,

au s Drämmli fahrt jo jetz dert uuse,

s isch ständig voll, es isch zem Gruuse.

D Lyt hamschtere, es isch nimm scheen,

wenn si ins ‹Rhy-Center› gehn.

D Ykaufsdäsche, die sin voll,

unsri Lääde finde s nit so toll.

Fir unsri Stadt sin d Styyre wichtig

und mer finde s drum au richtig,

wenn me si brav zahle duet,

das het jo dr Staat au z guet.

S git aber Lyt, wo in dr Stadt

schaffe, doch si finde s glatt,

zoobe haim uff d Landschaft z fahre,

mit em ÖV oder em aigne Kaare.

Si hän e Hysli, scheen im Griene,

s Gäld dien si in dr Stadt verdiene.

D Styyre zahle si denn dert

wo si wohne, wie sich s gheert,

doch d Stadt goht läär us, s isch e Gruus.

Das gseht mer ganz no Fremdgoo uus.

S Basler Drämmli gheert zer Stadt

wie s Minschter – und y find s drum glatt,

ass y mit em in d Stadt ka fahre,

s goht jo nimm im aigne Kaare.

Doch was vyl ummefahrt wird halt

strapaziert, uusbruucht und alt.

Drum muess me d Wääge denn ersetze,

e Schwyzer Firma wurd s au schetze,

wenn si dä Uffdraag dät bykoo,

doch s isch anderscht uusekoo.

D Schwyzer Firma het me nit welle,

duet s Rollmaterial im Dytsche bstelle.

Wenn mir als ins Ussland laufe,

in Dytschland gränznooch dien ykaufe,

wirft men ys doch Fremdgoo vor,

doch es kunnt mer fascht so vor,

dass me do au – das gseht doch jeede –

ganz simpel ka vo Fremdgoo reede.


Die Alte Garde der Spale Clique freut sich an der Veranstaltung, die als Gegensatz zum White Dinner organisiert wurde: ‹Wyss oder Farbig›:

Im Gundeli, am Tällblatz, und au am Rhy

laadet d Gege-Wyss-Aggtion drzue yy,

spontaan z mobilisiere und in farbiger Bracht

sich ebefalls z dräffe, zuen eme gmainsame Znacht.

Und au dä Aabligg het kaini Wintsch offe gloo,

S fäält nid ai ainzigi Farb, alles isch froo,

do tummle sich die kurligschte Gschtalte,

us alle Länder, die Junge, die Alte

und statt Fondue, Raclette und Wurschtsalat,

mache si Hummus, Falafel und Taboulé parat.

Vom Poncho zum Turban, und Lyt ooni Schue

seesch do aifach alles, das het drmit z due,

ass alli die, wo doo mitmache dien

sich kaini wysse Stieli kaufe mien.


Zur Emanzipation meinen die Gundeli Gniesser: ‹Donna nobis pacem›:

Dä Maa, wo dangg Teschtoschteroon

als Tarzan, Playboy, Macho-Gloon

befiilt und macht und stüürmt und drängt

und alles waiss, bevoor er dänggt!

Wo jung sich flechedeggend paart,

ersatzwyys spööter Harley faart

und stargg im maskuline Huffe

sich iebt bim rituelle Suffe

zum zoobe spoot – wie d Patriaarche –

unbrämst vor sich aane z schnaarche!

Oder dää, wo gsäit het: «Schätzli,

am beschte isch für Dii doch s Blätzli

in dr Kuchi voor em Häärd,

vyyl anders het für Dii käi Wäärt!

Villicht no Buschiwindlewäggsle,

wenn yych in Gaarte muess go häggsle,

fäärngstüürt muess dr Raase mäie,

uf em Grill muess d Wüürschtli dräie

und muess seggle wien e Dier –

jetz dringg y zeerscht emoll e Bier!»

Oder dää Maa, wo ganz gritisch

gmäint het, d Frau die ghöör bolitisch

statt an d Waal- und Abstimmuurne

beschtefalls ins Fraueduurne!

Jä d Frau syg au bolitisch schwach,

drum blyyb das gschyyder Männersach.

TEIL 3

Die Alte Garde der Barbara meint über dieVeganer: ‹Forza Carota›

Dr Kärnlibigger Joggi Saner

isch sit em Summer e Veganer

und läbt jetz wie s d Veganer sotte:

Was dierisch isch, das isch verbotte.

‹Vegan› haisst nit nur ‹flaischlos ässe›,

au Fisch und Muschle kaasch vergässe,

und Eier, Honig und derglyyche

und Milch und Kääs muesch au no stryyche.

Kai Pelz, kai Wulle und kai Syyde

und Läädersache sott me myyde.

Daas schloot em Joggi uff e Maage:

Är darf d Sandale nimme draage.

Jetz het er nur no Plastigg-Schue,

wo äng sinn und rundumme zue,

wenn är si abziet isch er gschoggt

vom Fuess-Schwaiss, wo sy Nase blogt.

Vegani Koscht isch au nit gsund,

doo fääle Vitamine, und

am Bio Gmies, me saits im Stille,

hets als no Ruggständ draa vo Gille.

Em Joggi Saner isch das schnubbe,

dä gniesst e Bio-Boonesubbe

und vyyl Salat, nadyyrlig Bio,

und kerblet prompt, o lago mio!

Sy Gsicht wird blaich und als wie wysser

jetz bloggt en drum au no dr Schysser.

Dr Joggi fyylt sich schwach und grangg,

doo kunnt sy Rettig, gottseidangg:

E Doggter, wo dä Titel fiert

und als Naturarzt praktiziert.

Dä Doggter sait zem Joggi: «Loos,

jetz bruuchsch Diät, ganz rigoros:

Ab sofort numme no Karotte,

und alles andre isch verbotte.»

Dr Joggi goot bim Märt verbyy

und kauft e Huuffe Riebli yy,

die isst er kocht und gratiniert

und bache, gsotte und frittiert,

denn wird au Rieblisaft brobiert,

luut Vorschrift gschittlet und nit griert.

Nadyrlig isst er d Riebli au

wie uus em Boode: hart und rau,

doch duet er jetz e Zaan vermisse,

dä het er nämlig uuse bisse.


Die Alte Garde der Seibi nimmt Abschied: ‹Lebe wohl, Winnetou›:

Als glaine Bueb scho fasziniert,

beyydruggt und au inschpiriert

het mi im Buech vom Karli May

die aint Figur vo dääne zwai,

wo irgendwo im Wilde Weschte

d Bluetsbriederschaft dien teschte.

Y main nit dr Old Shatterhänd,

dä isch mer nämmlig z grob – emänd

au e Bitzi blaich im Gsicht.

Nai, y dängg bi dääre Gschicht

an d Roothuut mit dr Fäädere

mit Hoose, wo dien läädere,

mit Tomahawk und Kalumet,

wo im ene Tipi het sy Bett,

wo mit gstähltem Kerper, niene morsch

uusgseht wie dr Cloony Schorsch,

mit Moccassins an syyne Latsche –

aifach dr scheenscht vo den Apatsche.

Y waiss no, in dr Primmeli

und speeter au im Gymmeli

han y, statt uffbasst, hyffig pennt

und maischtens draimt, dass ych au kennt

aifmool uff d Iltschi hogge,

oder mit dr Nscho Tschi bogge,

mit dr Silberbiggse knalle

oder in d Ärm vo dr Ribannah falle.

Doch alles das blybbt nur e Draum,

das schafft nur ain – man glaubt es kaum –

Dr Pierre Louis Baron de Bris.

Um ihn gits glyy e Riesegschyss.

Dä ehemoolig Fallschirmjäger

wird unverhofft zem Lyynwandfäger,

zem Inbegriff vom en Indianer,

dä Winnetou guet mime kann er,

gseht bländend uus, isch nit ganz wyss,

sy Kinschtlernammen isch Pierre Brice.


Die Junge Garde der Schnurebegge macht Pläne über ihre berufliche Zukunft: ‹Wenn y mool grooss bi›:

Architeggt wär au guet, kasch baue und baue,

mit verdichtete Betonklötz s Stadtbild versaue.

Villicht wär jo Verkehrsplaner sogar no bitz toller?

Sone Herrscher über Verkehrsschilder und Poller,

Wo d kasch nach Luscht und Luune montiere

Bis schliesslig gar nüt meh duet funggtioniere.

Am liebschte würde mir natürlig Millionär!

Eigentlig isch es jo au gar nid so schwär:

Wirdsch Fuessballer-Vermittler oder no glatter

Goht’s als Fifa-Gäldsagg à la Platini und Blatter.

Oder hürotsch e rych Model oder e Hollywood-Diva

Oder machsch am Färnseh ein uff Mike Shiva.

Au Lehrer wärde, wär villicht gar nid schlächt:

Fuffzäh Wuche Ferie kämte immer grad rächt!

Die räschtlig Zyt gisch Schuel, druggsch uff d Tube:

Hilfsch mit, am Lehrplan 21 ummez’schruube,

Killsch d ‹Schnierlischrift›, reed’sch überall dry

Und ziehsch bald dini säx Mönet ‹Burn Out› yy.


D Stäägehysler über Ein- und Auswanderer: ‹Schleppermann machts meeglig (e Gryzfaart ins Baredyys)›

Migrante simmer alli zämme,

Inzucht wäär jo schlächt

Das wuurd d Entwigglig schwäär ydämme,

drum isch e Gmisch jo rächt:

Der Nestlé kunnt vo Frankfurt unde,

der Maggi isch e Tschingg,

s Geigys hän z Moschtindie gfunde,

Basel wääri guet als Link.

Der Hoffmaa isch vo Wetterau,

Sandoz vom Jura hinde.

Do sait no kain (me isch jo schlau)

die solle doch verschwinde.

Bim Clooney wo Nespresso dringgt,

do steert sich au e kain.

Und wenn der Johnny z Gstaad no winggt,

no fraits ys insgehaim.

D Turner woont am Ziirisee, der Wekselberg jo au

Der Sawiri wird gäärn z Uri gsee,

Chodorowskis gennt me s au.

Bi Schütteler spiilts au kai Rolle,

d Häärkunft isch egal.

Und Schwyzer wiirsch jo – daas isch s Tolle –

fir d Nati, ganz normal.

Offebaar nimmts mänge doo

mim Fremde nit so gnau

Suscht miesst er jo e Huffe loo,

und doo draa dänggt kai Sau:

S i-Phone kenntisch glatt vergässe,

das isch jo nit vo doo

Kenntsch d Schnuure in e Biggse brässe

und d Schnuer guet spanne loo.

Au Harley, Jeans und CristalMeth isch fremd

und drum nit guet

Wie Whats up, Facebook – was de wett;

s isch alles fremdi Bruet.

Jazz, das isch jo Näägermuusig,

das losch denn grad ewägg

Und Salsa, Tango isch au gruusig

und nur so fremde Drägg.

‹Sale› und ‹Shop› sottsch nimmi saage,

au ‹Meeting› wär nit rächt.

‹Nike› e griechisch Woort go draage,

gheert sich nit, das wääri schlächt.

‹Visa Gloria› kasch nimmi bringe,

dasch Lati, doorum lätz,

au ‹Fan› muess iber d Klinge springe,

das Änglisch, doorum Gschwätz.

Spaghetti kennsch vom Spyysblaan stryyche,

Wienerli ganz sicher au,

Chinesisch gäbts nur iber Lyyche,

bi Russezepf der grooss Radau.


D Basler Dybli fragen: ‹Wottsch au e Schlugg?›:

Dr Finanzchef joomeret: Soo goot s nimme!

Im Milch- und Kaffibulvergschäft

diend Gwinn und Maarge nimme stimme.

S glyych gilt au fir d Gsundhaits-Säft,

fir Suppewiirfel, Feertiggricht,

fir Joghurt und fir Schoggistängel.

D Broduggtioon, die koschtet schlicht

aifach z vyyl, ych gsee doo Mängel.

Gschoggt frogt dr Bresidänt in d Rundi:

Ojeeminee, was kennt me denne

machen, ass mir wiider gsundi

satti Gwinn yystryyche kenne?

Uf aismool schreyt är: Heureka!

Fir Wasser muess me nit wyt lauffe,

in Fläsche fille, und me kaa

s fascht ooni Keschte dyyr verkauffe.

Dr Wäärbefritz isch ganz begaischtret:

Hejoo, mer schryyben aifach druff,

es syygi gsund, scho hämmer s gmaischtret,

und schleen bim Bryys um s Zääfach uff.

Scho spruudlet s Gäld ganz wunderbaar,

doch glyy isch s Waggsdum zämmebroche,

wil de Lyt wird bald mool glaar,

ass die au nur mit Wasser koche.

Jetz mäldet sich der Usslandchef:

Bi uns im Noorde glabbt das nit,

us jeedem Haane, maint är brev,

s fir jeede suuber Wasser git.

Im Syyde gseen ych unsri Zuekumft,

deert isch suuber Wasser gnabb,

drum git s kai Gfoor, ass unser Gschäft schrumpft,

und d Gäldmaschiine macht nimm schlabb.

Afrikaa wär gar nit schlächt,

deert kaufsch dangg Korruptioon fir baar

Doller alli Wasserrächt.

Wär denn das nit wunderbaar?

Mer bumpe s Wasser us em Boode,

in Fläschli gfillt, drmit s nit stinggt.

Und s kunnt is rächt, wenn grad scho noo de

eerschte Dääg dr Peegel singgt.

Denn versiigt dr letschti Brunne,

em Volgg blyybt s Wasser us em Drägg,

esoo händ mir grand dopplet gwunne:

Die letschti Konkurränz isch wägg.

Dr Finanzchef het e lyycht Bedängge:

Und wenn e Kind drwääge stiirbt?

Soonigs sotte mir uns schängge,

wil das dr ganzi Gwinn verdiirbt.

Kai Schtress, maint doo d Security,

Brodäschtler diemer unverdrosse,

wie d Eel- und Bärgbauinduschtryy,

inoffiziell verschwinde losse.


Die Alte Garde der Aagfrässene ärgert sich über die Fusion der Regionen in Frankreich: ‹Elsass Quo Vadis?›

S duet hit ys doorum schambaar weh

Mien druurig und mit Schregge gseh

Wie unsri Frind im Waggis-Land

Versegglet wärde, s isch e Schand

Si wärde bref, ganz ungeniert

Und ohni z frooge fusioniert.

Mit zwai andere Regioone

Duet me ohni Dysgussioone

E wohrs Ungetym greiere

D Mensche kurzerhand brüskiere

D Begrindig sait, s syg effiziänt

Und besser z fiehre schynts am Änd.

Au em Hollande duet daas passe

Randregioone nimmt är glasse

Wichtiger isch ihm s Globaale

Sicher au die näggschte Wahle

Heersch dä gallisch Goggel lalle

Ohni s Elsass wurd s mir gfalle.

Uff die Waggis muesch nit loose

Sinn das iberhaupt Franzoose?

Die – duet das au d Gschicht uns leere

Wisse nit, wo s aane gheere

Aigentlig sinn s halbi Schwoobe

Sait le Président vo oobe.

Muesch si kolonialisiere

D Aigehaite uusradiere

Dialäggt duet nur no steere

D Goofe selle ai Sprooch leere:

La langue française avec passion

Mais oui, nous sommes la grande nation.

D Bevelggerig, die isch schockiert

s wird proteschtiert und demonschtriert

Denn d Sälbschtbestimmig isch in Gfohr

Au d Freyhait und d Kultuur – s isch wohr

D Ydäntidäät macht dääwääg schlabb

S goht mit em Elsass d Schyssgass ab.

Mir stehn drum y hit, gopfridstutz

Verlange Minderhaiteschutz

S Elsass het e Rächt uff s Lääbe

Das Dikdaat, das isch dernääbe.

Doch wenn am Änd denn nyt me nitzt

Dert uus Paris s Gift wyter spritzt

Roote mir, Eych ärnschthaft z bsinne

Ihr im Elsass wurdet gwinne

Kemmet zrugg – s isch nit verschlosse

Zue den alte Aidgenosse!